Brader Hasan masuk. Mukanya tegang. Gua. Macam biasa. Buat bodo dengan kehadirannya. Member-member lain pun sama. Malas nak layan kepala angin beliau.
Telepon berbunyi. Bos gua sibuk berdiskusi dengan pemanggil. Cong-ceng-cong-ceng.
"Gas untuk S.Mariner ada arranged?" tanya Ms LNC, bos gua.
"Ada. Sudah letak kat belakang," Kakak meja sebelah gua jawab.
"Dah naik lori Hasan," Sampuk gua.
"Hasan! bila mau pergi S.Mariner?" Ms LNC mula kalut. Kapal dijangka berthing pada 1400hrs.
"Nanti saya pegilah. Banyak kapal mau pergi nih. Itu, Gan punya barang pun mau naik juga, mana mau turun tong, store lagi, bla..bla..bla..blaa....!!! Brader Hasan mula membebel. Part ni, memang kitorang tak suka. Bebelannya tak ade kena-mengena dengan soalan yang ditanya.
"Aiyakkk! Saya tanya saja," Ms LNC cuba mencoolkan Hasan.
"Sapa tanya pasal gas S.Mariner?" tanya Brader Hasan.
"Mr. SS lah," Jawab Ms LNC dengan acuh tak acuh.
"Itu orang tua aaa..banyak susah, semua kapal dia suruh saya pegi, bla..bla..bla..blaa..," Brader Hasan menyambung bebelannya. Kitorang buat-buat tak dengar.
"Saya tanya saja maa... Tak payah bebel banyak-banyak. Sabar-sabar. Sabar itu kan sebahagian dari iman. Hehehe..," Kata Ms LNC sambil tengok gua. Muka gua berubah. Terkejut dengan kata-kata beliau sebentar tadi. Beliau tersengih-sengih.
Brader Hasan terus keluar. Gua dan yang lain-lain bantai gelak guling-guling. Dalam diam gua pulak terasa malu. Orang cina pun tau pasal sabar dan iman. Kita orang Islam langsung tak praktikkan. Huhuhu!!